
اشعار
امیدوار نیم بر منى ترا نظر افتد --- که شاه را نه نظر بر گداى رهگذر افتد
بوصل چون تو کجا دست میرسد چو منى را؟ --- مگر که دور زمان از اساس خویش بر افتد
کفى ز خاک سرکوى تو است آرزوى دل --- اگر چنانچه بشیرازتان مرا سفر افتد
ز دست دوست شکایت چه میکنى؟ تو ندانى --- که دامن چو توئى در کف ستیزه گر افتد
فتاد آتش سوزان بدل ز شعر تر تو --- چنانکه در دل نیزار ناگهان شرر افتد
ز بسکه دورى بسوى نیاورد ز تو ما را --- هزار بار گذار ار ز قاصد سحر افتد
مرا ز درگه عشق این بود امید و تمنا --- که بعد مرگ گذرمان بسور یکدیگر افتد
مپرس کیست که شعر ترا جواب نویسد؟ --- به است دلبر از عاشق مدام بى خبر افتد

ویرایش شده در تاریخ - و ساعت -